Świątynia Nieba, założona w pierwszej połowie XV wieku, to dostojny zespół pięknych budynków kultowych położonych w ogrodach i otoczonych zabytkowymi lasami sosnowymi. W swoim ogólnym układzie oraz w poszczególnych budynkach symbolizuje relację między ziemią a niebem – światem ludzi i światem Boga – która leży w sercu chińskiej kosmogonii, a także szczególną rolę, jaką odgrywają w tej relacji cesarze.
