Wielki Kanał to rozległy system dróg wodnych na północno-wschodnich i środkowo-wschodnich równinach Chin, biegnący od Pekinu na północy do prowincji Zhejiang na południu. Zbudowany w odcinkach począwszy od V wieku p.n.e., został pomyślany jako jednolity środek komunikacji dla Cesarstwa po raz pierwszy w VII wieku naszej ery (dynastia Sui). Doprowadziło to do powstania serii gigantycznych placów budowy, tworząc największy i najbardziej rozległy projekt inżynierii lądowej na świecie przed rewolucją przemysłową. Stanowił kręgosłup śródlądowego systemu komunikacyjnego Cesarstwa, transportując zboże i surowce strategiczne oraz dostarczając ryż do wyżywienia ludności. W XIII wieku obejmował on ponad 2000 km sztucznych dróg wodnych łączących pięć głównych dorzeczy Chin. Odegrał ważną rolę w zapewnieniu dobrobytu i stabilności gospodarczej kraju i nadal jest w użyciu jako główny środek komunikacji.

Źródło: World Heritage Convention
http://whc.unesco.org/en/list/1443