Cztery obiekty tworzą pas o długości 170 km i szerokości 3–15 km, przecinający Belgię ze wschodu na zachód i obejmujący najlepiej zachowane tereny górnictwa węgla kamiennego z XIX i XX wieku w kraju. Zawiera przykłady architektury utopijnej z wczesnych okresów ery przemysłowej w Europie w ramach wysoce zintegrowanego zespołu przemysłowo-urbanistycznego, w szczególności kopalni Grand-Hornu i miasta robotniczego zaprojektowanego przez Bruno Renarda w pierwszej połowie XIX wieku. Bois-du-Luc obejmuje liczne budynki wzniesione w latach 1838–1909 i jedną z najstarszych kopalń w Europie, której początki sięgają końca XVII wieku. Chociaż w Walonii znajdowały się setki kopalń, większość utraciła infrastrukturę, a cztery elementy wymienionego terenu zachowały wysoki poziom integralności.

Źródło: World Heritage Convention
http://whc.unesco.org/en/list/1344