Miejsce urbanistyki zegarmistrzowskiej La Chaux-de-Fonds / Le Locle składa się z dwóch miast położonych blisko siebie, w odległym otoczeniu w górach Jury Szwajcarskiej, na terenach nieodpowiednich do uprawy. Ich planowanie i budynki odzwierciedlają potrzebę racjonalnej organizacji zegarmistrzów. Założone na początku XIX w., po rozległych pożarach, miasta zawdzięczały swoje istnienie temu jedynemu przemysłowi. Ich układ na planie otwartych równoległych pasów, na których przeplatają się zabudowa mieszkalna i warsztaty, odzwierciedla potrzeby lokalnej kultury zegarmistrzowskiej, która sięga XVII wieku i jest żywa do dziś. Strona prezentuje wybitne przykłady monoprzemysłowych miast produkcyjnych, które są dobrze zachowane i nadal aktywne. Urbanistyka obu miast uwzględniała przejście od produkcji rzemieślniczej chałupnictwa do bardziej skoncentrowanej produkcji fabrycznej końca XIX i XX wieku. Miasto La Chaux-de-Fonds zostało opisane przez Karola Marksa jako „wielkie miasto fabryczne” w Das Kapital, gdzie analizował podział pracy w przemyśle zegarmistrzowskim na Jurze.

Źródło: World Heritage Convention
http://whc.unesco.org/en/list/1302