Hala Stulecia, punkt orientacyjny w historii architektury żelbetowej, została wzniesiona w latach 1911-1913 według projektu architekta Maxa Berga jako wielofunkcyjny obiekt rekreacyjny, usytuowany na terenie Terenów Wystawowych. W formie jest to symetryczny czteroliść z ogromną okrągłą przestrzenią centralną, która może pomieścić około 6000 osób. Kopuła o wysokości 23 m zwieńczona jest latarnią ze stali i szkła. Hala Stulecia jest pionierskim dziełem współczesnej inżynierii i architektury, w którym na początku XX wieku nastąpiła istotna wymiana wpływów, stając się kluczowym punktem odniesienia w późniejszym rozwoju konstrukcji żelbetowych.
