Linia obronna rozciągająca się na długości 135 km wokół Amsterdamu (zbudowana w latach 1883–1920) jest jedynym przykładem fortyfikacji opartej na zasadzie kontroli wód. Od XVI wieku Holendrzy wykorzystywali swoją specjalistyczną wiedzę z zakresu hydrotechniki do celów obronnych. Centrum kraju było chronione siecią 45 uzbrojonych fortów, współdziałających z chwilowymi powodziami powodowanymi przez poldery oraz skomplikowanym systemem kanałów i śluz.
