Ufortyfikowane miasto, założone w XVI wieku w celu ochrony Traktu Królewskiego w głębi lądu, osiągnęło apogeum w XVIII wieku, kiedy wiele jego wybitnych budynków sakralnych i obywatelskich zostało zbudowanych w stylu meksykańskiego baroku. Niektóre z tych budynków to arcydzieła stylu, który ewoluował w okresie przejścia od baroku do neoklasycyzmu. Położone 14 km od miasta sanktuarium jezuickie, również pochodzące z XVIII wieku, jest jednym z najwspanialszych przykładów sztuki i architektury barokowej w Nowej Hiszpanii. Składa się z dużego kościoła i kilku mniejszych kaplic, wszystkie ozdobione obrazami olejnymi Rodrigueza Juáreza i malowidłami ściennymi Miguela Antonio Martíneza de Pocasangre. Ze względu na swoje położenie San Miguel de Allende pełniło rolę tygla, w którym Hiszpanie, Kreole i Indianie wymieniali się wpływami kulturowymi, a Sanktuarium Jesúsa Nazareno de Atotonilco stanowi wyjątkowy przykład wymiany między kulturami Europy i Ameryki Łacińskiej. Jego architektura i wystrój wnętrz świadczą o wpływie doktryny św. Ignacego Loyoli.

Źródło: World Heritage Convention
http://whc.unesco.org/en/list/1274