Mantua i Sabbioneta w dolinie Padu, na północy Włoch, reprezentują dwa aspekty renesansowej urbanistyki: Mantua przedstawia odnowienie i rozbudowę istniejącego miasta, natomiast oddalona o 30 km Sabbioneta reprezentuje realizację ówczesnych teorii dotyczących planowania idealnego miasta. Zazwyczaj układ Mantui jest nieregularny, z regularnymi częściami ukazującymi różne etapy jej rozwoju od okresu rzymskiego i obejmuje wiele średniowiecznych budowli, w tym rotundę z XI wieku i teatr barokowy. Sabbioneta, powstała w drugiej połowie XVI wieku za panowania jednej osoby, Vespasiano Gonzagi Colonny, można określić jako miasto jednookresowe, posiadające układ siatki pod kątem prostym. Obydwa miasta oferują wyjątkowe świadectwa realizacji urbanistycznych, architektonicznych i artystycznych renesansu, połączonych wizjami i działaniami rządzącego rodu Gonzagów. Obydwa miasta są ważne ze względu na wartość swojej architektury i znaczącą rolę w szerzeniu kultury renesansu. W morfologii i architekturze miast obecne są ideały renesansu, propagowane przez ród Gonzagów.

Źródło: World Heritage Convention
http://whc.unesco.org/en/list/1287