Grobowiec o wysokości 53 m, zbudowany w 1006 r. dla Qābusa Ibn Voshmgira, władcy i literata Ziyarid, w pobliżu ruin starożytnego miasta Jorjan w północno-wschodnim Iranie, stanowi świadectwo wymiany kulturalnej między nomadami z Azji Środkowej a starożytną cywilizacją Iranu. Wieża jest jedyną pozostałością po Jorjanie, dawnym centrum sztuki i nauki, które zostało zniszczone podczas najazdu Mongołów w XIV i XV wieku. Jest wybitnym i innowacyjnym technologicznie przykładem architektury islamskiej, która wywarła wpływ na budownictwo sakralne w Iranie, Anatolii i Azji Środkowej. Zbudowany z nieszkliwionej cegły wypalanej, misterne geometryczne formy pomnika tworzą zwężający się walec o średnicy 17–15,5 m, zwieńczony stożkowym ceglanym dachem. Ilustruje rozwój matematyki i nauk ścisłych w świecie muzułmańskim na przełomie pierwszego tysiąclecia naszej ery.

Źródło: World Heritage Convention
http://whc.unesco.org/en/list/1398