Ormiańskie zespoły monastyczne w Iranie, w północno-zachodniej części kraju, składają się z trzech zespołów monastycznych ormiańskiej wiary chrześcijańskiej: św. Tadeusza i św. Stepanos oraz kaplicy Dzordzor. Budowle te – z których najstarszy, św. Tadeusz, datowany jest na VII wiek – są przykładem wyjątkowej uniwersalnej wartości ormiańskich tradycji architektonicznych i zdobniczych. Świadczą o bardzo ważnych wymianach z innymi kulturami regionu, zwłaszcza bizantyjską, prawosławną i perską. Położone na południowo-wschodnich krańcach głównej strefy ormiańskiej przestrzeni kulturowej klasztory stanowiły ważny ośrodek upowszechniania tej kultury w regionie. Są to ostatnie regionalne pozostałości tej kultury, które nadal zachowały zadowalający stan integralności i autentyczności. Ponadto zespoły klasztorne, jako miejsca pielgrzymek, są żywymi świadkami ormiańskich tradycji religijnych na przestrzeni wieków.

Źródło: World Heritage Convention
http://whc.unesco.org/en/list/1262