Opera, będąca arcydziełem barokowej architektury teatralnej, zbudowana w latach 1745–1750, jest jedynym całkowicie zachowanym przykładem tego typu, w którym 500-osobowa publiczność może autentycznie doświadczyć kultury i akustyki barokowej opery dworskiej, ponieważ w jej widowni zachowały się oryginalne materiały, tj. drewno i płótno. Na zamówienie margrabiny Wilhelminy, żony Fryderyka, margrabiego brandenburskiego-Bayreuth, zaprojektował go znany architekt teatralny Giuseppe Galli Bibiena. Jako opera dworska w przestrzeni publicznej była zapowiedzią wielkich teatrów publicznych XIX wieku. Wysoce zdobiona, wielopoziomowa konstrukcja loży teatru z drewna i iluzjonistycznie pomalowanego płótna reprezentuje efemeryczną, ceremonialną tradycję architektoniczną, która była wykorzystywana podczas widowisk i uroczystości mających na celu książęcą autoprezentację.

Źródło: World Heritage Convention
http://whc.unesco.org/en/list/1379