Camagüey, jedna z pierwszych siedmiu wiosek założonych przez Hiszpanów na Kubie, odegrała znaczącą rolę jako centrum miejskie obszaru śródlądowego zajmującego się hodowlą bydła i przemysłem cukrowniczym. Założone w obecnym miejscu w 1528 roku, miasto rozwinęło się w oparciu o nieregularny układ urbanistyczny obejmujący system dużych i mniejszych placów, krętych uliczek, alejek i nieregularnych bloków miejskich, co jest wysoce wyjątkowe dla miast kolonialnych Ameryki Łacińskiej położonych na równinach. Historyczne centrum Camagüey o powierzchni 54 ha stanowi wyjątkowy przykład tradycyjnej osady miejskiej stosunkowo odizolowanej od głównych szlaków handlowych. Hiszpańscy kolonizatorzy podążali za średniowiecznymi wpływami europejskimi w zakresie układu urbanistycznego i tradycyjnych technik budowlanych przywiezionych do obu Ameryk przez swoich murarzy i mistrzów budownictwa. Nieruchomość odzwierciedla wpływ wielu stylów na przestrzeni wieków: neoklasycznego, eklektycznego, Art Deco, neokolonialnego, a także niektórych secesyjnych i racjonalizmu.

Źródło: World Heritage Convention
http://whc.unesco.org/en/list/1270