Katedra św. Jakuba w Szybeniku (1431-1535), na wybrzeżu Dalmacji, jest świadkiem znaczącej wymiany w dziedzinie sztuk monumentalnych między północnymi Włochami, Dalmacją i Toskanią w XV i XVI wieku. Trzej architekci, którzy zastąpili siebie nawzajem przy budowie katedry – Francesco di Giacomo, Georgius Mathei Dalmaticus i Niccolò di Giovanni Fiorentino – opracowali konstrukcję zbudowaną w całości z kamienia przy użyciu unikalnych technik konstrukcyjnych sklepienia i kopuły katedry. Forma i elementy dekoracyjne katedry, takie jak niezwykły fryz ozdobiony 71 rzeźbionymi twarzami mężczyzn, kobiet i dzieci, również ilustrują udane połączenie sztuki gotyku i renesansu.
