Wat Phra Mahathat Woramahawihan (lub klasztor Phra Mahathat), położony w prowincji Nakhon Si Thammarat na półwyspie Tajlandii, na wąskim grzbiecie pomiędzy Pacyfikiem a oceanem Indyjskim, od momentu założenia w VIII wieku służył jako główny regionalny ośrodek buddyjski. Korzystając z transoceanicznych sieci handlowych, klasztor pozostawał pod wpływem różnych tradycji religijnych i architektonicznych, w tym braminizmu, hinduizmu, buddyzmu mahajany i buddyzmu therawady z północno-wschodnich Indii, środkowej Jawy, Sri Lanki i regionu Mon w południowej Birmie. Wpływy te zostały zintegrowane z budynkami religijnymi, rytuałami i tradycjami kulturowymi. Jego charakterystyczne wyrazy artystyczne i architektoniczne wywarły szeroki i trwały wpływ w całej Tajlandii i całej Azji Południowo-Wschodniej. Tradycje religijne i lokalne są kontynuowane w klasztorze od ponad 1500 lat, włączając w to tradycję kronik Nakhon Si Thammarat, coroczną ceremonię zawijania Wielkiego Relikwiarza oraz przedstawienie taneczne Nora.

Źródło: World Heritage Convention
https://whc.unesco.org/en/list/1761