Obiekt seryjny składa się z zamku Alamūt i sześciu powiązanych fortyfikacji – Lambesar, Navizaršāh, Šams Kelāyeh, Qosṭinlār, Širkūh i Ilān – strategicznie rozmieszczonych w surowym krajobrazie gór Alborz w prowincji Qazvin w północnym Iranie. Od końca XI wieku Alamūt służył jako polityczne, wojskowe i intelektualne centrum Nezāri Ismaʿilis, wpływowego ruchu islamskiego, którego zasięg rozciągał się na cały Iran i szerszy świat islamski. Ta ufortyfikowana sieć działała zarówno jako schronienie, jak i ośrodek naukowy i kulturalny, utrzymując społeczność Nezāri aż do upadku Alamūt w 1256 roku i długo potem kształtując regionalną historię religijną i intelektualną. Razem fortyfikacje ilustrują strategiczną organizację, odporność i znaczenie kulturowe państwa Nezāri Ismaʿili.

Źródło: World Heritage Convention
https://whc.unesco.org/en/list/1770