Ta mieszkaniowa szeregowa jest świadectwem wzorca osadnictwa, który rozwinął się na wyspę Dżerba około IX wieku n.e. półsuchego i ubogiego w wodzie środowiska. Jej kluczową cechą jest to, że są zaludnione: podział wyłączników na dzielnice, skupione razem, które są ekonomicznie samowystarczalne, połączone ze sobą oraz z miejscami społecznymmi i detalicznymi wyspami za pomocą połączonych sieci dróg. Wynikiem są skutki uboczne, społeczno-kulturowe i ekonomiczne, charakterystyczna ludzka osada na Dżerbie, w jaki sposób lokalizacje są charakterystyczne dla swojego stylu życia, w warunkach ich pierwotnego środowiska zamieszkania w wodzie.

Źródło: World Heritage Convention
https://whc.unesco.org/en/list/1640