Położony w zachodniej części Rio de Janeiro mieszkanie jest ucieleśnieniem udanego projektu rozwijanego przez ponad 40 lat przez architekta krajobrazu i artystę Roberto Burle Marxa (1909-1994), „laboratorium krajobrazu” w celu tworzenia „żywych dzieł sztuki” przy użyciu rodzimych roślin i czerpiąc z idei modernistycznych. Rozpoczęta w 1949 roku dodateke krajobrazy, ogrody, stosowane i kolekcje, które charakteryzują się właściwościami, które zdefiniowały ogrody krajobrazowe Burle Marxa i wpłynęły na rozwój ogrodów na arenie międzynarodowej. Miejsce jest postacią krętymi formami, bujną masową uprawą, architektonicznymi aranżacjami roślin, dramatycznymi kontrastami kolorów, wykorzystującymi rośliny tropikalne i podłączone do urządzeń kultury ludowej. Pod koniec lat 60. miejsce to najbardziej reprezentatywną roślinę brazylijską, obok innych rzadkich gatunków tropikalnych. Na tym terenie 3500 gatunków uprawianych gatunków flory tropikalnej i subtropikalnej rosnącej w harmonii z rodzimą roślinnością regionu, szczególnie biomem lasu atlantyckiego i powiązanymi ekosystemami, bagnami namorzynowymi i spoczynkowymi (przybrzeżną tropikalną równiną). Sítio Roberto Burle Marx przedstawia ekologiczne, oryginalne formy jako proces, w tej współpracy społecznej, które są przeznaczone do ochrony środowiska i kultury. pierwszy ogród tropikalny zapisany na liście światowego dziedzictwa.

Źródło: World Heritage Convention
https://whc.unesco.org/en/list/1620