Transnarodowa produkcja jest eksperymentem oświeceniowym w zakresie reformy społecznej. Te krajobrazy kulturowe stanowią przykład istotnego wpływu XIX-wiecznego modelu pomocy dla ubogich i kolonializmu osadniczego, który jest dziś znany jako rolnicza kolonia domowa. Nieruchomość cztery Kolonie Dobroczynności w trzech składowych: Frederiksoord-Wilhelminaoord i Veenhuizen w systemie oraz Wortel w Belgii. Razem przedstawiają dowód XIX-wiecznego eksperymentu w zakresie reform społecznych, obejmujący mający na celu złagodzenie miejskiego poprzez utworzenie kolonii rolniczych w oddzielnych lokalizacjach. Założony w 1818 roku Frederiksoord (Holandia) jest dojrzałą z tych kolonii i domu macierzystego, organizacji Towarzystwa Dobroczynności, organizacji, której celem była kontrola ubóstwa na szczeblu krajowym. Pozostałe części składowe w latach 1820–1823. W Frederiksoord-Wilhelminaoord małe gospodarstwo gospodarstwa ale zostało zbudowane dla rodzin, a ta kolonia została określona jako „wolna”. Wortel jest kolonią hybrydową, podstawową zbudowaną dla rodziny i zwaną „wolną”, później zamieszkiwaną przez żebraków i włóczęgów i skatalogowaną jako „niewolna”. W Veenhuizen dużych struktur mieszkalnych i większych scentralizowanych gospodarstw domowych, alei zostały zbudowane dla sierot, żebraków i włóczęgów, którzy pracowali pod strażnikami. Ta kolonia była nazywana „niewolną”. Element składowy mający charakter przestrzenny, podłączony do zestawu docelowego, dla którego został wbudowany, i urządzenia robocze, z gospodarstwami rodzinnymi lub instytucjami z gospodarstwami roboczymi dla grup osób. Kolonie rozkładają się jako osiedla panoptyczne boczne linii ortogonalnych. Zawierają mieszkalne, domy wiejskie, kościoły i inne obiekty komunalne. W szczycie okresu w połowie XIX wieku w takich koloniach w środowisku ponad 11 000 osób. W ich liczbie liczba szczytowa 6000 w 1910 roku.

Źródło: World Heritage Convention
https://whc.unesco.org/en/list/1555