Archipelag Kvarken (Finlandia) i Wysokie Wybrzeże (Szwecja) położone są w Zatoce Botnickiej, na północnym przedłużeniu Morza Bałtyckiego. Na 5600 wyspach archipelagu Kvarken znajdują się niezwykłe moreny prążkowane, „moreny De Geer”, powstałe w wyniku topnienia kontynentalnej pokrywy lodowej 10 000–24 000 lat temu. Archipelag stale podnosi się z morza w procesie szybkiego wypiętrzania lodowcowo-izostatycznego, w wyniku którego ląd, wcześniej obciążony ciężarem lodowca, podnosi się z szybkością należącą do najwyższych na świecie. W efekcie pojawiają się i łączą wyspy, rozszerzają się półwyspy, a jeziora ewoluują z zatok i przekształcają się w bagna i torfowiska. Wysokie Wybrzeże zostało również w dużej mierze ukształtowane przez połączone procesy zlodowacenia, cofania się lodowców i wyłonienia się nowych lądów z morza. Od czasu ostatniego ustąpienia lodu z Wysokiego Wybrzeża 9600 lat temu podniesienie się osiągnęło wysokość 285 m, co stanowi najwyższe znane „odbicie”. Miejsce to stwarza wyjątkowe możliwości zrozumienia ważnych procesów, które utworzyły obszary zlodowacenia i wypiętrzenia powierzchni Ziemi.

Źródło: World Heritage Convention
http://whc.unesco.org/en/list/898