Namhansanseong zostało zaprojektowane jako awaryjna stolica dynastii Joseon (1392–1910), w górzystym miejscu, 25 km na południowy wschód od Seulu. Zbudowany i broniony przez buddyjskich mnichów-żołnierzy, mógł pomieścić 4000 osób i pełnił ważne funkcje administracyjne i wojskowe. Jego najwcześniejsze pozostałości pochodzą z VII wieku, ale był kilkakrotnie przebudowywany, zwłaszcza na początku XVII wieku w oczekiwaniu na atak chińsko-mandżurskiej dynastii Qing. Miasto jest syntezą koncepcji obronnej inżynierii wojskowej tamtego okresu, opartej na wpływach chińskich i japońskich oraz przemianach w sztuce fortyfikacyjnej po wprowadzeniu z Zachodu broni prochowej. Miasto, które zawsze było zamieszkane i które przez długi czas było stolicą prowincji, zawiera dowody różnorodnych budynków wojskowych, cywilnych i religijnych i stało się symbolem koreańskiej suwerenności.

Źródło: World Heritage Convention
http://whc.unesco.org/en/list/1439